Najważniejszą grupą materiałów stosowanych w produkcji kół zębatych pozostają stale. Ich popularność wynika z możliwości bardzo precyzyjnego kształtowania właściwości mechanicznych poprzez dobór składu chemicznego i odpowiedniej obróbki cieplnej. Szczególne znaczenie mają stale do nawęglania, które po procesie nasycania warstwy wierzchniej węglem i hartowaniu uzyskują bardzo twardą powierzchnię przy jednoczesnym zachowaniu ciągliwego rdzenia. Taki układ właściwości idealnie odpowiada charakterowi obciążeń działających na zęby kół.
Równie istotną grupą są stale do ulepszania cieplnego, które po hartowaniu i odpuszczaniu charakteryzują się jednorodnymi właściwościami w całym przekroju. Stosuje się je tam, gdzie wymagania dotyczące odporności na zmęczenie zginające są szczególnie wysokie, a konstrukcja koła nie wymaga bardzo twardej warstwy wierzchniej. Normy europejskie precyzyjnie rozróżniają te grupy materiałów, umożliwiając projektantom dobór stali adekwatnej do konkretnego zastosowania.
Przykładowe stale normowe stosowane na koła zębate
| Oznaczenie normowe (PN-EN) |
Typ stali |
Charakterystyka zastosowania |
| 16MnCr5 |
Stal do nawęglania |
Koła zębate skrzyń biegów, mechanizmy różnicowe |
| 20MnCr5 |
Stal do nawęglania |
Przekładnie o średnich i wysokich obciążeniach |
| 18CrNiMo7-6 |
Stal stopowa do nawęglania |
Przekładnie wysokoobciążone, motoryzacja i energetyka |
| 42CrMo4 |
Stal do ulepszania cieplnego |
Koła o dużych momentach i obciążeniach dynamicznych |